پس از غروب (2)

روزی تلخ تر از کربلا

با هجوم به خانۀ فاطمه سلام الله علیها، که یکی از خانه هایی است که خدا اذن فرموده تا رفعت یابد و اسمش در آن یاد شود و به حق از خانه های انبیاء است ...

 

پس از غروب 

 

 

روزی تلختر از روز کربلا

 

آتش زدن درب خانۀ حضرت فاطمه سلام الله علیها و کشتن حضرت محسن صلوات الله علیه بزرگتر و دهشتناکتر و تلختر از روز کربلاست!

با هجوم به خانۀ فاطمه سلام الله علیها، که یکی از خانه هایی است که خدا اذن فرموده تا رفعت یابد و اسمش در آن یاد شود و به حق از خانه های انبیاء است ... آن جنایات تلخ رامرتکب شدند و به بزرگترین حرمتهای الهی گستاخی کرده، و حریمش را هتک کردند، و جرأت دادند به دیگران که کینه های خود را بر آل پاک نبوی خالی نمایند، از آن به بعد انواع ستم نسبت به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بیشتر شد و در صبح نوزدهم ماه رمضان در محراب نمازش به اوج خود رسید، بعد ظلمشان به گل خوشبوی پیامبر و آقای جوانان بهشت، امام حسن مجتبی علیه السلام رسید، و بعد از آن هم با کشتن امام حسین علیه السلام فاجعۀ عظمای کربلا، آن کشتار دهشتناکی که عرش را به لرزه در آورد و انقلابی در عوالم پدید آورد، صورت گرفت. پس از آن هم انواع مصیبت و بلا و سختی؛ همچون زندان و تبعید و قتل با سمهای مهلک بر اهل بیت پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم، تا زمان غیبت حضرت موعود، تحمیل کردند!

مفضل می گوید: از امام صادق صلوات الله علیه پرسیدم: مولای من! بر گریه در مصیبات شما چه ثوابی است؟

فرمود: اگر از شخص محق باشد آنقدر که قابل شمارش نیست !

پس مفضل برای مدت طولانی گریست، در همان حال می گفت: ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم! براستی که روز قصاص عظیم تر و بزرگتر از روز محنت و غم شماست.

امام صادق صلوات الله علیه فرمود:

ولا کیوم محنّنا بکربلاء ، و إن کان یوم السقیفة و إحراق النار علی باب أمیرالمؤمنین والحسن و الحسین و فاطمة و زینب و اُمّ کلثوم و فضّة و قتل محسن صلوات الله علیهم اجمعین بالرفسة أعظم و أدهی و أمرّ، لأنه أصل یوم العذاب

هیچ روزی همچون روز محنت ما در کربلا نیست، گرچه روز سقیفه و روشن کردن آتش در خانه امیرالمؤمنین و حسن و حسین و فاطمه و زینب و امّ کلثوم و فضّه ، و کشتن محسن صلوات الله علیهم به لگد، بزرگترو تلختر است، چرا که آن اصل روزعذاب است.

براستی تمام مصیبتها در مصیبت جسارت به خانه ی صدیقه طاهره صلوات الله علیها وشهادت محسن صلوات الله علیه جمع شده است، چراکه آن مصیبت پنج تن آل عبا صلوات الله علیهم است، و در عین حال ، اصل و ریشۀ مصیبت کربلا هم هست . این مصیبتِ تمام اهل بیت پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم است. آنهایی که عالم به برکت وجود آنها خلق شده است. حقیقتاً، اگر تمام ملائکه و انس و جن نویسنده شوند و تمام درختان زمین قلم گردند، و تمام دریاها مرکب شوند، و آسمان و زمین ورق گردند، نتوانند گناه بانی این مصیبت و مجریان جنایاتی که در حق حضرت محسن و حضرت زهرا و امیرالمؤمنین صلوات الله علیهم انجام دادند را بنویسند، و عظمت این مصیبت را کسی جز خدا نداند.

آری از این روایات و دیگر روایات شریفه، می فهمیم که حمله به خانۀ فاطمه صلوات الله علیها و تجاوز بر حریم حرمت ایشان ، پایۀ ظلم و ستم بر خاندان شریف نبوی است

جاهلان کینه توز خلافت راغصب کردند، تعدادی از اوباش جرأت حمله بر خانۀ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را یافتند، به حدی که با بند شمشیرش برای بیعت زوری او را به داخل مسجد کشاندند و حضرت زهرا سلام الله علیها را بین درب و دیوار فشردند و محسنش را کشتند و با شلاق و تازیانه اورا زدند و مصدومش کردند...

آنها جرأت یافتند تا چنگالهای آلوده شان را بر هتک حریم حرمت آل الله به شکلها و روشهای مختلف دراز کنند. پس کشته شد آنکه کشته شد و دشنام شنید آنکه دشنام شنید و تبعید شد آنکه تبعید شد، و بعد از آن بود که هیچ پیمانی راجع به آنها مراعات نگشت. اینگونه بود که بعد از هجوم به خانۀ فاطمه سلام الله علیها ، مصیبتها پی در پی بر خاندان رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم وارد گشت.....

کتاب نوائب الدهور 194 ؛ الهدایة الکبری 417 چاپ بیروت.