درمحضر علی علیه السلام (۱۵)

اردیبهشت, ۱۴۰۰ بدون نظر حدیث, کوتاه و خواندنی

جزء پانزدهم

﴿وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لاتُحْصُوها‏﴾ (نحل:۱۸)
اگر بخواهید نعمت های خدا را بشمارید، هرگز نمی توانید.

شأن نزول

ابن عبّاس: “استقبل النبيّ صلّى اللّه عليه وآله عليّ بن أبيطالب
فقال له: «ياأباالحسن ماأوّل نعمة أنعم اللّه تعالى عليك بها؟» فقال: «أن خلقني ذكرا سويّا»
فقال: «والثانية؟» قال: «أن هداني لدينه وعرّفني نفسه»
قال: «فماالثالثة؟» قال: ﴿وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها‏﴾
فقال النبي: «بخ بخ، ياأباالحسن خلقت حكيما. ياعلي، أدن الغريب واليتيم، وارحم المسكين، فإنه لايبغضك إلا دعي، أونصرانيّ، ومن سائر الناس إلا شقي»”
ابن عباس گوید: “روزی پیامبر خدا صلی الله علیه وآله به علی بن ابیطالب علیه السلام فرمود: «ای اباالحسن! نخستین نعمتی که خداوند به تو داد چه بود؟» عرض کرد: «مرا مرد آفرید و در آفرینش من هیچ نقصی ایجاد نکرد.»
فرمود: «و دومین نعمت؟» عرض کرد: «مرا به آیین خویش هدایت کرد و خودش را به من شناساند.»
فرمود: «و سومین آنها؟» علی علیه السلام آیه را خواند.
پس پیامبر خدا فرمود: «آفرین باد برتو ای اباالحسن! خداوند تورا حکیم آفریده است. ای علی! همواره غریب و یتیم را رسیدگی کن و بر مسکین مهربان باش. پس بدانکه تو را دشمن نمیدارد جز مردمان پست یا کافران و یا افراد بدبخت از دیگرمردمان.»”

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *