جاری شدن خون برای مواسات با امام حسین علیه‌السلام

شهریور, ۱۳۹۸ بدون نظر حدیث

«وَ رُوِیَ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ ﻋَﻠَﻴْﻪِﺍﻟﺴﻠَﺎﻡ مَرَّ فِی أَرْضِ کَرْبَلَاءَ وَ هُوَ رَاکِبٌ فَرَساً، فَعَثَرَتْ بِهِ وَ سَقَطَ إِبْرَاهِيمُ وَ شُجَّ رَأْسُهُ وَ سَالَ دَمُهُ؛ فَأَخَذَ فِی الِاسْتِغْفَارِ وَ قَالَ: إِلَهِی أَیُّ شَیْءٍ حَدَثَ مِنِّی؟!
فَنَزَلَ إِلَيْهِ جَبْرَئِيلُ وَ قَالَ: يَا إِبْرَاهِيمُ، مَا حَدَثَ مِنْکَ ذَنْبٌ، وَ لَکِنْ هُنَا يُقْتَلُ سِبْطُ خَاتَمِ الْأَنْبِيَاءِ وَ ابْنُ خَاتَمِ‌ الْأَوْصِيَاءِ، فَسَالَ دَمُکَ مُوَافَقَةً لِدَمِهِ.[۱]»

روایت شده است که حضرت ابراهیم علیه‌السّلام از سرزمین کربلا می‌گذشت در حالی که سوار بر اسب بود، ناگهان در آن جا اسب لغزید و حضرت ابراهیم بر زمین افتاد و سرش شکست و خون جاری شد؛ استغفار کرد و گفت: خدایا چه چیزی از من سر زده؟!
جبرئیل بر او نازل شد و گفت: ای ابراهیم، گناهی از تو سر نزده، اما اینجا نوه‌ی خاتم انبیا و فرزند خاتم اوصیا صلی‌الله‌علیه‌وآله کشته می‌شود،️پس خون تو برای موافقت با خون او ریخته شد.

 

جاری شدن خون حضرت آدم عليه‌السلام در كربلا

«وَ رُوِیَ مُرْسَلًا أَنَّ آدَمَ لَمَّا هَبَطَ إِلَی الْأَرْضِ لَمْ يَرَ حَوَّاءَ، فَصَارَ يَطُوفُ الْأَرْضَ فِی طَلَبِهَا فَمَرَّ بِکَرْبَلَاءَ؛ فَاغْتَمَّ وَ ضَاقَ صَدْرُهُ مِنْ غَيْرِ سَبَبٍ وَ عَثَرَ فِی الْمَوْضِعِ الَّذِی قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟﺴﻠَﺎﻡ حَتَّی سَالَ الدَّمُ مِنْ رِجْلِهِ؛ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَی السَّمَاءِ وَ قَالَ: إِلَهِی هَلْ حَدَثَ مِنِّی ذَنْبٌ آخَرُ فَعَاقَبْتَنِی بِهِ؟ فَإِنِّی طُفْتُ جَمِيعَ الْأَرْضِ وَ مَا أَصَابَنِی سُوءٌ مِثْلُ مَا أَصَابَنِی فِی هَذِهِ الْأَرْضِ.
فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَيْهِ: يَا آدَمُ مَا حَدَثَ مِنْکَ ذَنْبٌ، وَ لَکِنْ يُقْتَلُ فِی هَذِهِ الْأَرْضِ وَلَدُکَ الْحُسَيْنُ ظُلْماً، فَسَالَ دَمُکَ مُوَافَقَةً لِدَمِهِ.[۲]»

حضرت آدم علیه‌السّلام هنگامی که بر زمین هبوط کرد و حوّا را ندید، پس زمین را برای یافتن حوّا جست‌وجو می‌کرد تا گذرش به کربلا افتاد؛ آنجا بی‌دلیل دچار اندوه و دلتنگی شد و در جایی که امام حسین صلوات‌الله‌علیه کشته شد، به زمین افتاد و خون از پایش روان گشت؛ سر به آسمان بلند نموده و گفت: آیا از من گناه تازه ای صادر شده که مرا به جهت آن عقاب کردی؟ من همه‌ی اطراف زمین را راه رفتم و به من کدورتی و ملالی نرسید مانند آنچه در این زمین رسید.
خطاب از طرف حق تعالى آمد: از تو گناهی سر نزده، اما در این سرزمین فرزندت حسین علیه‌السّلام مظلومانه کشته می‌شود، پس خون تو برای موافقت با خون او ریخته شد.

 

[۱] بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۴۳.
[۲] بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۴۲.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *