سی ثانیه درنگ (۴)

اردیبهشت, ۱۳۹۹ بدون نظر کوتاه و خواندنی

انتظار و بیقراری

از خواص عشق، محبت و بیقراری وچشم به راه بودن عاشق در غیبت معشوق است.
عاشق دلباخته قرار ندارد و حیران و سرگشته در تکاپوی یار است.

ابوبصیر می گوید به همراه تعدادی از اصحاب به دیدار امام صادق علیه السلام رفتیم، دیدیم آن حضرت بر روی خاک نشسته و مانند مادر جوان مرده‌ی جگر سوخته‌ی حیران اشک می ریزد؛ اشک واندوه چهره اش را فرا گرفته و قطرات اشک بر پهنای صورتش سرازیر است و چنین زمزمه می کند که:
«مولای من! غیبت تو خواب را از دیدگانم ربوده و زمین را بر من تنگ نموده و آسایش قلبی را از من برده است. آقای من! غیبت تو درد ورنج و سختی را به من تحمیل کرده و…»

این جملات که سراسر دلدادگی و عشق و محبت را نشان می دهد چقدر مرا شرمنده کرد.
امام صادق علیه السلام در فراق امام زمان علیه السلام چگونه فریاد فراق سر می دهد ومن چگونه امام خود را فراموش کرده‌ام…

اللهم عجل لولیک الفرج …

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *