سی ثانیه درنگ (۲۳)

اردیبهشت, ۱۳۹۹ بدون نظر کوتاه و خواندنی
پناه بی پناهان
گاهی لحظات سختی پیش می آید که ابر غم دلم را فرا می گیرد؛ احساس تنهایی می کنم و از همه ناامید می شوم؛ یاس وجودم را فرا می گیرد…
خدایا تنهایم!
خدایا پناهی ندارم! 
خدایا دلم گرفته و امیدی ندارم!
آیا کسی هست صدای مرا بشنود و …
اینها افکاری است که هر از چند گاهی ذهنم را به خود مشغول می کند.
درد دلم که تمام شد حاج آقا کتابی را باز کرد و حدیثی برایم خواند:
امام صادق علیه السلام فرمودند: «ما پناهگاه کسی هستیم که به ما پناه آوَرَد.»
بعد ادامه داد:
امام رضا علیه السلام فرمودند: «هیچ یک از شیعیان ما بیمار نمی شود، مگر اینکه ما هم به سبب بیماری او بیمار می شویم. هیچ شیعه ای غمگین نمی شود، مگر اینکه ما به خاطر او محزون می شویم و خوشحال نمی شود، مگر اینکه به خوشحالیش شاد می شویم.
هیچ یک از شیعیان ما از نظر ما غائب نیستند؛ هر کجای شرق و غرب زمین که باشند.
و هر یک از شیعیان ما که قرض دار بمیرد؛ پرداخت آن بر ماست و…»
دیگر صدای حاج آقا را نمی شنیدم.
                           چقدر غفلت؟؟                          
غافل شده بودم از آقای مهربانی که غافل از حالم نیست.
فراموش کرده بودم مولائی را که قلبش متوجه من است و برایم دعا می کند.
آقاجان سرم به زیر و شرمنده ام…
اللهم عجل لولیک الفرج …
برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *