وجاهت عندالله با اتکاء وجاهت امام حسين علیه‌السلام

شهریور, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

«اللهمّ اجْعَلْني عِنْدَكَ وَجِيهاً بِالحُسَيْنِ عَلَيهِ السَّلام فِي الدُّنْيا وَالآخِرَة.»

کسی که وارد وادی عاشورا می‌شود، ظرفیت پیدا می‌کند که وجاهت عندالله (آبرو داشتن نزد خدا) پیدا کند؛ وجاهت عندالله از آنِ معصوم علیه‌السلام است.
ما کاری نکردیم که وجیه باشیم. وجاهت بقیه‌ی افراد به تبع وجاهت معصومین علیهم‌السلام است؛ اگر جلوه‌ای از آن وجاهت بیاید، آن‌وقت انسان وجیه عندالله می‌شود.

وجاهت در نزد مردم، یک طور به دست می‌آید، وجاهت در نزد ملائکه و يا وجاهت در نزد مؤمنین، به‌گونه ای به دست می‌آید. اما‌ وجاهت عندالله، یک چیز دیگری است که اگر یک تجلی از امام حسین علیه‌السلام بر انسان نیفتد، وجیه عندالله نمی‌شود.

اگر کسی وارد عاشورا شد و با عاشورا راه رفت و سالک شد، کارش به جایی می‌رسد که این طلب در او پیدا می‌شود و می‌فهمد که وجاهت عند الله هم چیزی است و راه این وجاهت هم فقط امام حسین علیه‌السلام است.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *