شهریور, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

گریه بر اهل‌بیت و مصائب آنان، طهارت است؛ فرمود: «یَا ابْنَ شَبِیبٍ، إِنْ بَکَیْتَ عَلَی الْحُسَیْنِ حَتَّی تَصِیرَ دُمُوعُکَ عَلَی خَدَّیْکَ غَفَرَ اللَّهُ لَکَ کُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِیراً کَانَ أَوْ کَبِیراً قَلِیلًا کَانَ أَوْ کَثِیراً.»

با گریه بر مصیبت امام حسین علیه‌السلام، همه‌ی گناهان بخشیده می‌شود و گناه کوچک و بزرگ ندارد.
در واقع گریه بر سیدالشهدا علیه‌السلام به منزله‌ی توبه‌ای کامل و تام است؛ زیرا آثاری که در توبه است، در اشک بر سیدالشهدا علیه‌السلام به نحو جامع وجود دارد و گویا گریه کردن بر سیدالشهدا به خودی خود توبه است.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *