حقیقت گناه و توبه‌ی واقعی

شهریور, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

در داستان حضرت آدم علیه‌السلام چنين آمده است: «فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ.[۱]»
و در روايات می‌خوانيم که اين کلمات، مرتبه‌ای از نورانيت خمسه طيبه بوده، كه به جناب آدم عرضه شده است.

امام رضا علیه‌السلام درباره‌ی ترک اولی از سوی حضرت آدم می‌فرمايند: «آن ترک اولی، نسبت به مقام ولايت اهل‌بیت علیهم‌السلام بوده است»؛
پس توبه‌ای هم كه سبب بازگشت او شده، توجه به مقامات اهل‌بیت علیهم‌السلام است؛ پس حقيقت گناهان، خروج از دايره‌ی توحيد و در قدم بعد، خروج از دايره‌ی ولايت اهل‌بیت علیهم‌السلام است؛ لذا حقيقت مقام توبه كه سبب بازگشت انسان به سوی پروردگار می‌شود، پذيرش حقيقت ولايت خواهد بود.

امام رضا علیه‌السلام فرمودند: «ای پسر شبيب! اگر بر سيدالشهدا علیه‌السلام گريه كنی تا جايی كه اشك تو بر گونه‌های تو جاری شود، خدای متعال گناهان كوچک يا بزرگ، كم يا فراوان تو را می‌بخشد.

 

۱. سوره بقره، آیه۳۷.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *