قدم صدق: روز اول

شهریور, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

«وَ ثَبِّتْ لِی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ الَّذِینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ علیه السلام

…اگر چه زمانه مرا به تأخير انداخت (و من نتوانستم در کربلا در رکاب تو باشم) و مُقدَّرات الهى مرا از يارىِ تو بازداشت و نبودم تا با آنان كه با تو جنگيدند بجنگم، درعوض، صبح و شام برای تو گریه می‌كنم و به جاى اشک براى تو خون گريه می‌كنم؛ از حسرت و تأسّف و افسوس بر مصيبت‌هایى كه بر تو وارد شد؛ تا جایى كه از فرط اندوهِ مصيبت و غم و غصّه ی شدّتِ حزن، جان بسپارم… (زیارت ناحیه مقدسه)

به سند معتبر از ريان بن شبيب روايت شده كه گفت: در روز اول محرم به خدمت امام رضا عليه‌السلام رفتم؛ فرمود كه: ای پسر شبيب، آيا روزه‌ای؟ گفتم: نه. فرمود: كه اين روزی است كه حق تعالی دعای حضرت زكريا را مستجاب فرمود در وقتی كه از حق تعالی فرزند طلبيد و ملائكه او را ندا كردند در محراب، كه خدا بشارت می،دهد تو را به يحيی؛ پس هر كه اين روز را روزه دارد، دعای او مستجاب گردد چنانكه دعای زكريا مستجاب گرديد.
پس فرمود: ای پسر شبيب! محرم ماهی بود كه اهل جاهليت در زمان گذشته ظلم و قتال را در اين ماه حرام می‌دانستند برای حرمت اين ماه؛ پس اين امت حرمت اين ماه را نشناختند و حرمت پيغمبر خود را ندانستند و در اين ماه با ذريّت پيغمبر خود قتال كردند و زنان ايشان را اسير نمودند و اموال ايشان را به غارت بردند؛ پس خدا نيامرزد ايشان را هرگز!
ای پسر شبيب! اگر گريه می‌كنی برای چيزی، پس گريه كن برای حسين بن علی عليهماالسلام، كه او را مانند گوسفند ذبح كردند و او را با هيجده نفر از اهل‌بيت او شهيد كردند كه هيچيک را در روی زمين شبيه و مانندی نبود و به تحقيق كه گريستند برای شهادت او آسمان‌های هفتگانه و زمين‌ها و به تحقيق كه چهار هزار ملک برای نصرت آن حضرت از آسمان فرود آمدند؛ چون به زمين رسيدند، آن حضرت شهيد شده بود؛ پس ايشان پيوسته نزد قبر آن حضرت هستند، ژوليده مو، گردآلود، تا وقتی كه حضرت قائم آل محمد (صلی الله علیه و آله) ظاهر شود؛ پس از ياوران آن حضرت خواهند بود و در وقت جنگ شعار ايشان اين كلمه خواهد بود: «يا لَثاراتِ الْحُسِيْن عَلَيْهِ السَّلام
ای پسر شبيب! خبر داد مرا پدرم از پدرش از جدش، كه چون جدم حسين عليه‌السلام كشته شد، آسمان خون و خاک سرخ باريد.
ای پسر شبيب! اگر گريه كنی بر حسين عليه‌السلام، تا آب ديده بر تو بر روی تو جاری شود، حق تعالی جمیع گناهان صغيره و كبيره‌ی تو را بيامرزد؛ خواه اندک باشد و خواه بسيار.
ای پسر شبيب! اگر خواهی خدا را ملاقات كنی و هيچ گناهی بر تو نباشد، پس زيارت كن امام حسين عليه‌السلام را.
ای پسر شبيب! اگر خواهی كه در غرفه عاليه بهشت ساكن شوی با رسول خدا و ائمه طاهرين عليهم‌السلام، پس لعنت كن قاتلان حسين علیه‌السلام را.
ای پسر شبيب! اگر خواهی كه مثل ثواب شهدای كربلا را داشته باشی، پس هرگاه كه مصيبت آن حضرت را ياد كني بگو: «يا لَيْتَني كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوزَ فَوْزاً عَظيماَ
ای پسر شبيب! اگر خواهی كه در درجات عاليات بهشت با ما باشی، پس برای اندوه ما، اندوهناک باش و برای شادی ما شاد باش و بر تو باد به ولايت و محبت ما، كه اگر مردی سنگی را دوست دارد، حق تعالی او را در قيامت با آن محشور می‌گرداند.

 

بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۸۴.
وسائل الشيعة، ج۱۴، ص۵۰۳.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *