حب و بغض دین ماست (۷) (مطالبی در باب تولی و تبری)

آبان, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

اظهار دوستی و دشمنی

تولی و تبری دو اصلی است که در روایات اهلبیت علیهم السلام بر آن بسیار تاکید شده است؛
تولی و تبری امری اجرايی و عملياتی است که بايد در رفتار انسان بروز و ظهور کند.

حال چگونه به ظهور می رسد؟
اظهار اين دوستی و دشمنی چگونه است؟

اظهار تولی به معنای دوستی، يک امر عرفی است. برای اينکه ثابت کنيم دوست کسی هستيم، در شادی او شاد و در غم و اندوه او مغموم می شويم.
امام صادق علیه السلام نيز در اين خصوص فرموده اند:
«شيعَتُنا يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا[۱]»؛ شيعيان ما کسانی هستند که به شادی ما شاد و به عزای ما محزون مي شوند.

از مصاديق اين حزن، پوشيدن لباس مشکی و گريه بر مصائب اهلبيت علیهم السلام در مجالس عزا و برگزاری مجالس شادی وجشن در موالید اهلبیت علیهم السلام است.

اظهار تبری نيز در لعن کردن دشمنان اهلبيت علیهم السلام است.
لعن کردن امری احساسی نيست، بلکه امری قرآنی و روائی است که مستندات آن در جای خود ذکر شده است.

 

۱. الخصال، ج۲، ص۶۳۵.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *