«پیامبر من» قدم به قدم با رسول مکرم(۲)

آبان, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

«نماز به وقت، بهترین کارها نزد خداست.[۱]»

قدم دوم: نمازش…

آن قدر نماز می‌خواند که پاهایش تاول زده بود؛ حتی خدا هم نمی‌خواست اذیت شود؛ برای همین گفت: «قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به زحمت بیفتی.[۲]»

وقت نماز، گریه‌اش می‌گرفت و بی‌حال می‌شد.
به او گفتند: تو تضمین شده ای!
گفت: «آیا شکرش را نگزارم؟[۳]»

سجده اش ترک نمی‌شد؛ هر وقت از خواب بیدار می‌شد یادش بود.[۴] وقتی بلند می‌شد، جای سجده‌اش تَر بود.[۵]

همیشه هم سر قرارش بود. وقتی نمازش می‌رسید، ناشناس ناشناس می‌شد؛ دیگر آدمِ چند لحظه پیش نبود؛ هیچ کاری او را از ملاقات با خدا غافل نمی‌کرد…[۶]

———————
پانوشت:
۱. «أحبّ الأعمال الی الله الصلاة لوقتها»؛ وسائل الشیعه، ج۴، ص۱۱۲.
۲ . سوره طه، آیه۲.
۳ . اصول کافی، ج۲، ص۹۵.
۴ . سنن النبی، ص۱۴۲.
۵ . احتجاج طبرسی، ص۲۰۳.
۶ . سنن النبی، ص۳۲۴.

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *