هجوم به خانه‌ی وحی (۶)

آذر, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

دفاع از امام علیه السلام

فریاد مهاجمان در فضا طنین انداز بود. بوی آتش و دود می پیچید طوفان سهمگین نفاق کاشانه وحی را در نوردید و لشکر شیطان، نعره کشان بر اطراف امیرالمؤمنین علی علیه السلام حلقه زده و او را به سوی مسجد می کشاندند.
فاطمه سلام الله علیها چشم گشود؛ مجروح بود و خسته و حجت خدا تنها و غریب به مسجد برده می شد و در روی زمین یاوری مصمم تر و راسخ تر از او نداشت.
بی درنگ برخاست و به سوی امامِ مظلومش دوید؛ راه را بر اصحاب شیطان بست و فریاد برآورد:
«نه به خدا سوگند! نمی گذارم پسر عمویم را چنین ستم کارانه با خود ببرید. نفرین بر شما! چه زود با خدا و پیامبرش در مورد ما اهلبیت خیانت ورزیدید و حق ما را پایمال کردید!»
دشمن می دانست تا فاطمه سلام الله علیها در کنار علی علیه السلام است، نمی توانند ایشان را به مسجد ببرند و تهدید کنند. برای همین عمربن خطاب نعره کشید و صدای شیطان از حلوقم او در کوچه های مدینه پیچید: فاطمه را بزنید…!
تازیانه ای برخاست و بر بازوی دختر پیامبر صلی الله علیه و آله فرود آمد، از پس آن غلاف شمشیری دست او را از دامان همسرش کوتاه ساخت. دشمن موفق شده بود. یگانه یاور امام را زمین گیر ساخته بودند.

بحارالأنوار، ج۲۸، ص۱۲۶؛ بیت الاحزان، ص۱۱۷؛ مأساة الزهرا علیهاالسلام، ج۱، ص۳۱۷

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *