حزن سرمد (۱)

آذر, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

خانه اندوه

از زمان رحلت پیامبر صلی الله علیه واله، غم و اندوه چنان بر خانه وحی خیمه زد که حتی یک لبخند بر چهره مقدس فاطمه سلام الله علیها ننشست.
او بهترین پدر را از دست داده بود. پدری که برترین برگزیده الهی و محبوبترین آفریده نزد پروردگار جهان بود. ولی مصیبت فاطمه سلام الله علیها تنها این نبود.
مردم را مشاهده می‌کرد که با درگذشت رسول خدا صلی الله علیه وآله فرامین الهی او را در مورد خاندان رسالت علیهم السلام فراموش کرده و جایگاه وصی او را به ستم غصب نموده اند. او، هم مصیبت زده درگذشت نبی صلی الله علیه وآله و هم ماتم زده ظلم وصی علیه السلام بود.
اینها باعث شد که بانوی مهربانی هماره عزادار باشد. او چندان گریست که غاصبان خلافت از این رفتار او بر حکومت خویش ترسیدند. بهانه گرفتند که صدای گریه او مزاحم همسایگان و مردم حاضر در مسجد است. تا آنجا که فاطمه سلام الله علیها مجبور شد روزها به بقیع برود و در سایه درختچه ای به سوگواری بپردازد و بر حرمت پایمال شده خاندان وحی اشک ماتم بریزد.
منافقان باز هم تحمل نکردند درختچه را در بقیع از جای درآورند تا حضرتش سایبانی نداشته باشد و ناگزیر آنجا را ترک کند.

 

بحارالأنوار، مجلسی، ج۴۳، ص۱۷۸

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *