نماد مظلومیت

بهمن, ۱۳۹۸ بدون نظر کوتاه و خواندنی

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
«إنَّ اللَّهَ يَغْضَبُ لِغَضَبِ فَاطِمَةَ وَ يَرْضَى لِرِضَاهَا»؛
خداوند از خشم فاطمه خشمگین مى‏ گردد و از رضا و خشنودى او خشنود مى ‏شود.

فاطمه صلوات الله علیها وصیت فرمود:
«نماز بر من نخوانند کسانی که پیمان حق تعالی و پیغمبرش (صلی الله و علیه و آله) را درباره ی امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه) شکستند و در حق من ظلم نمودند؛ ارثیه ی مرا غصب کردند؛ چوب زیادی بر درب خانه جمع کردند؛ آتش آوردند تا هم علی (صلوات الله علیه) را آتش بزنند و هم ما را.
من در پشت درب رفتم و آنها را به خداوند متعال و پدرم قسم دادم که از ما دست بردارند، عمر تازیانه را از قنفذ گرفت و با آن به بازوی من زد، آن تازیانه چنان بر بازویم پیچید که جای کبودی مثل بازوبند در بازویم باقی ماند.
او لگدی محکم به درب خانه زد؛ درب به شدت سوی من برگشت؛ با اینکه حامله بودم، من به صورت روی زمین افتادم؛ آتش زبانه می کشید و صورتم را می سوزاند؛ آنگاه چنان مشت محکمی به صورتم زد که گوشواره ام از گوشم کنده و روی زمین پرت شد، در آن حال درد زایمان را احساس کردم و محسنم (صلوات الله علیهما) سقط گشت.
آیا این امت می خواهند بر من نماز بخوانند؟! با اینکه خدا و پیغمبرش از آنها بیزارند و من هم از آنها بیزارم؟

امیرالمؤمنین هم طبق وصیتش (صلوات الله علیهم) عمل نمود و کسی بر انجام آن آگاه نشد.

 

بحار الانوار، ج ۳۰، ص۳۴۸ – ۳۵۰

برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *