حزن ابدی (۷)

اردیبهشت, ۱۳۹۹ بدون نظر تاریخ نگار
کلمات حضرت خضر علیه السلام در شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام 
  
در آن روزی كه امیرالمؤمنین امام علی عليه السلام قبض روح شد، مردم مصيبت زده شدند، مانند روزی كه پيامبر صلی الله عليه و آله را از دست داده بودند؛ پس مردی آمد در حالی كه می گفت: به خدا قسم امروز خلافت نبّوت قطع شد، تا وقتی كه كنار در ايستاد؛
سپس گفت: خدا رحمتت كند ای ابالحسن! همانا تو اولين كسی بودی كه اسلام آوردی و خالص ترين آنها در ايمان و يقين و پرهيزكارترين و بزرگترين و با فضيلت ترين آنها در مناقب و بخشنده ترين آنها در سوابق و بالاترين درجه ها و نزديک ترين آنها به رسول خدا صلی الله عليه و آله و شبيه ترين مردم به رسول خدا بودی، همانا خداوند تبارک و تعالی جزای خيرت دهد. 
با دشمنان و مشركين مبارزه كردی و پيامبر صلی الله عليه و آله را نصرت دادی و همچنين شجاع ترين و با منطق ترين و مخلص ترين و حافظ ترين آنها هستی و اولين كسی هستی كه ايمان آورد و آخرين كسی بودی که نزد پيامبر صلی الله عليه و آله ماندی.
بردبارترين آنها و بهترين آنها در عمل و داناترين آنها در امور و همانا تو برای مومنان پدر مهربانی بودی كه آنها را كمک و تربيت می كردی و بين آنها به اخوّت و برادری پيمان می بستی و دشمن ظالمان و ستونی برای ضعفا بودی كه آنها به تو استقامت می كردند و همانا تو با بهترين اعمال نزد خدا رفتي و در آنجا به بهترين جزاها خواهی رسيد. 
و همانا حجت تو تمام نشده و قلبت از بين نرفته و بصيرت تو كم نشده است و هرگز نفْست بر تو غلبه نكرده است و تو همانند كوهی بودی كه طوفان ها، رعد و برق ها و بادهای وحشتناک تكانت نمي دادند.
همانا پيامبر صلی الله عليه و آله فرمودند: مردم با دوستی تو در امان خواهند بود و همانا دور، نزديک است.
و همچنين فضائل امیرالمؤمنین عليه السلام را ذكر كرد تا وقتي كه گفت: «انا لله و انا اليه راجعون»؛ همانا ما از خداييم و به سوی خدا بر خواهيم گشت. 
سپس ساكت شد و اصحاب پيامبر صلی الله عليه و آله و امام علی عليه السلام گريه كردند. خواستند او را ببينند، ولی او را پيدا نكردند. 
ابن شهر آشوب و كلينی در كافی اين حديث را نقل كرده اند و در آخر اين روايت می گويند: در مورد آن شخص از امام حسن عليه السلام سوال كردند، ايشان فرمود: آن شخص حضرت خضر عليه السلام بود.[۱]
حافظ رجب برسی نقل می کند که امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود: امیرمؤمنان، علی علیه السلام به من و برادرم امام حسین (علیهما السلام) فرمود: «إذا وضعتماني في الضریح فصلّیا رکعتین قبل أن تهیلا عليَّ التراب وانظروا ما یکون»؛ وقتی جنازه ی مرا در قبر گذاشتید، پیش از آن که خاک بر قبرم بریزید دو رکعت نماز بخوانید و بنگرید که چه می شود.
آن دو بزرگوار وقتی حضرتش را در قبر جای دادند، دستور پدر بزرگوارشان را انجام داده و منتظر شدند، ناگاه دیدند قبر مطهّر با پارچه ای از دیبا و حریر پوشیده شد؛ امام حسن علیه السلام از طرف بالای سر، پارچه را کنار زد متوجّه شد که رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلم، حضرت آدم و حضرت ابراهیم علیهما السلام با امیرمؤمنان علی علیه السلام صحبت می نمایند. 
امام حسین علیه السلام نیز از طرف پایین پا ، پارچه را کنار زد، دید فاطمه‌ی زهرا علیها السلام، حضرت حوّاء، مریم و آسیه علیهنّ السلام بر امیرمؤمنان علی علیه السلام نوحه و ندبه می نمایند.[۲]
ابن شهرآشوب و مجاهد از ابن عباس روايت كرده اند: 
شنيدم رسول خدا به اميرالمومنين عليه السلام فرمودند: وقتی يك مومن از دنيا برود همانا آسمان و زمين چهل روز برای او گريه می كنند و اگر عالمی از از دنيا برود، چهل ماه بر او گريه می كنند و برای پيغمبر صلی الله عليه و آله چهل سال گريه می كنند، برای تو يا علی، اگر از دنيا بروی چهل خريف (سال) گريه می كنند. 
ابن عباس می گويد: وقتی اميرالمومنين به شهادت رسيد، آسمان كوفه سه روز خون باريد.[۳]
۱. مدينه المعاجز، ص۱۶۳ 
۲. بحارالانوار، ج۴۲، ص۳۰۱؛ ترجمه القطره، ج۲، ص۴۰۶٫ 
۳. مدينه المعاجز، ص۱۶۳
برچسب ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *